Ευτυχισμενος ο καινουριος χρονος!

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε, είχε δημοσιευτεί και αναρτηθεί πριν κανα δυο τρία τέσσερα χρόνια… παραμένει όμως ικανοποιητικά επίκαιρο!

«Δεν ήταν PC… ήτανε Mac που κείτουνταν στην θάλασσα…»

Η διασκευή του γνωστού τραγουδιού έπαιζε στο διαφημιστικό σποτάκι μεγάλης εταιρείας υπολογιστών που ακούγονταν από τα ηχεία του περιπτέρου 21 που φιλοξενούσε την υψηλή τεχνολογία. Δε με ενδιέφερε κάτι τέτοιο. Φόρεσα το καρτελάκι του εκθέτη στο πέτο μου και ξεκίνησα για μια βόλτα στον πύργο του Ο.Τ.Ε λίγα κλικ παρά πέρα. Είμαι κι εγώ εκθέτης φέτος. Έχω ένα σταντ στο περίπτερο των απροσάρμοστων και εκθέτω τις ιδέες μου.

Προχωρώντας, ο εξομοιωτής όσφρησης μου έσπασε τη μύτη. Γύρισα δίπλα. Μια καντίνα! Τους πούστηδες! Η ίδια μυρωδιά όπως και τότε. Λουκάνικο και μαύρη μπύρα… Πληκτρολόγησα την επιθυμία μου και έδωσα τον αριθμό της πιστωτικής μου κάρτας. Περίμενα λίγα δευτερόλεπτα χτυπώντας νευρικά το δάχτυλό μου δίπλα στο return, ενώ τα γαστρικά υγρά είχαν αρχίσει να παίζουν ένα κομμάτι των radiohead, στο στομάχι μου. Πέρασε σχεδόν ένα λεπτό μέχρι που ένα μήνυμα μου έκοψε ξαφνικά την όρεξη: «Ο server είναι προσωρινά μη διαθέσιμος ή τα αποθέματα των ειδών που ζητήσατε έχουν εξαντληθεί. Παρακαλώ δοκιμάστε αργότερα. Server temporarily unavailable…»

Πληκτρολόγησα Ai Sichtir, μου απάντησε Unknown command και συνέχισα το δρόμο μου. Ανάμεσα σε κάτι αιωρούμενα κλαρκ και κάτι νέες ποτιστικές μηχανές με τεχνητή νοημοσύνη πήρε το μάτι μου μια διαφημιστική πινακίδα. Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού. 11 Σεπτεμβρίου στις 22:30 στη διεύθυνση: www.helexpo.alexandriomelathron.tralala.gr Παρουσίαση: Άλκης Στέας. Δεν είμαστε με τα καλά μας… σκέφτηκα. Τον αναστήσανε; Έτρεξα αμέσως στο μενού για λεπτομέρειες. Καλά τι χαζός που είμαι. Την έχω ακούσει με την τεχνολογία και πιστεύω ότι γίνονται όλα. Είναι απλά ο δισέγγονος του και η γενετική βοήθησε λιγάκι στο να του μοιάζει.

Με τα πολλά έφτασα στον Πύργο. Σκέφτηκα να ανέβω με τα πόδια για να χαζέψω λιγάκι. Η θέα είχε πραγματικά μεγάλη πλάκα. Όλα όπως παλιά. Τα περίπτερα τα ταμεία… Και να φανταστεί κανείς ότι τώρα τα διακόσια στρέμματα της πάλαι ποτέ ΔΕΘ είναι η τεχνητή λίμνη του ποταμού Λαλιώτη που πηγάζει από το Σέιχ Σου.Στην είσοδο του καφέ δυό τύποι μαλώνανε. Είχανε επισκεφτεί το δικό μου σταντ και διαφωνούσαν σχετικά με μια νέα μου ιδέα για το Βλαβογελoιανό ημερολόγιο. Την πρότασή μου δηλαδή για καθιέρωση του Σεπτέμβρη ως πρώτου μήνα του χρόνου. Διαβάζανε το σχετικό φυλλάδιο…

-«Έχει δίκιο ρε συ… Είναι μια παπαριά να ξεκινάει ο νέος χρόνος μεσούσης της σχολικής χρονιάς, της τηλεοπτικής σεζόν, μέσα στο καταχείμωνο και να τελειώνει την ίδια περίοδο, μία μέρα πριν. Η γνωστή φράση: κάθε αρχή και δύσκολη βρίσκει επιτέλους το νόημά της, μιας και ο Σεπτέμβρης είναι σαφώς ένας ζόρικος μήνας, ενώ ο κακομοίρης ο Γενάρης είναι συμπαθέστατος.

Τα αντεπιχειρήματα του συνομιλητή ήταν πενιχρά:

-«Πίπες!»

-«Γιατί ρε; Άκου κι άλλα… Ακόμη και η αλλαγή σειράς που θα γίνει στο ζωδιακό κύκλο, μου φαίνεται σαφώς φυσιολογικότερη. Άκου τι λέει: «Γιατί ο ζωδιακός κύκλος να ξεκινάει με τα κριάρια που μάλιστα αφορούν το διάστημα 21/3 μέχρι 21/4; Η παρθένος είναι ό,τι αγνότερο για την αρχή του έτους. (Ξέρω είναι λίγο πολιτικά ορθή αυτή η σκέψη – δεν το συνηθίζω – αλλά με συμφέρει στην προκειμένη περίπτωση, οπότε…). Το οποίο έτος σωστά – αισθητικά – θα καταλήγει στο τέλος να γίνει λιοντάρι». Βλέπεις; Τα πάντα ξαφνικά μπαίνουν σε τάξη».

-«Δε γίνονται αυτά… Δε βλέπεις ότι τον έχουν στο περίπτερο των απροσάρμοστων;»

Η συζήτηση είχε πάρει άσχημο δρόμο και σκέφτηκα να μην την ακολουθήσω. Κατέβηκα απ τον πύργο και κατηφόρισα προς την κάτω είσοδο. Δυό πιτσιρίκια με μαλλί της γριάς κυνηγιότανε και τρέξανε κατά πάνω μου. Στην προσπάθειά μου να τα αποφύγω έπεσα από την καρέκλα και μου έφυγαν όλα τα καλωδιωμένα εξαρτήματα με αποτέλεσμα να ξαναβγώ στον πραγματικό κόσμο. Ζέστη και απόλυτη ησυχία. Στους δρόμους κανείς. Σπάνιο πια για την πόλη, που δεν αδειάζει ούτε τον δεκαπενταύγουστο, Διακοπές σε λίγο καιρό θα γίνονται μόνο στο δίκτυο της ΔΕΗ. Σήμερα όμως όλοι είναι κάπου δικτυωμένοι. Τα εγκαίνια της 1ης εικονικής ΔΕΘ πρέπει να έχουν μεγάλη επιτυχία.

Σηκώθηκα να πάω για ένα κατούρημα πριν συνεχίσω την περιήγησή μου. Εξάλλου πρέπει να επισκεφτώ και το περίπτερο της SEXPO. Ναι, έγινε κι αυτό. Ήταν πάντα το παράπονό μου που ήμασταν η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δεν είχε πορνοέκθεση, αν και απ ό,τι έχω ακούσει, είμαστε ερωτικός λαός.

Έφτασα στο WC και ως συνήθως μου ήρθε έμπνευση. Πρέπει να ενισχύσω την πρότασή μου για το νέο ημερολόγιο με νέα κάλαντα, προσαρμοσμένα σε νέα φθινοπωρινά δεδομένα. Ίσως να περιέχουν λίγο από ΔΕΘ, λίγο από αγιασμό σχολείων και διάφορα άλλα τέτοια. (Και τα κάλαντα είναι εξαιρετικά χρήσιμα αυτή την εποχή, μετά την οικονομική καταστροφή των καλοκαιρινών διακοπών).

Και όσοι είναι αντίθετοι με τις απόψεις μου θα ονομαστούν παλαιοημερολογίτες. Και οι νυν παλαιοημερολογίτες, παλιοπαλαιοημερολογίτες και ούτω καθ΄ εξής.

Φίλοι και φίλες,

καλή χρονιά – χρόνια πολλά,

καλή χρονιά –  χρόνια πολλά,

χαρούμενη χρυσή πρωτοχρονιά…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • Thessaloniki 360 virtual city guide

  • Chalkidiki 360

  • Αrchitectural Visualization

  • Little Planet

Αρέσει σε %d bloggers: