Δεύτερη σεζόν episode 3

Στο σημείο αυτό υπάρχει η μικρο κτηνοβατική νουβέλα «Ο Διονύσης και η Βδέλλα» που όμως θα μεταδοθεί σε άλλο χρόνο, ώστε να μην αποδιοργανώσει τελείως τον ανυποψίαστο αναγνώστη…

Παρακάτω κεφάλαιο…

Είχε σχεδόν ξημερώσει… Ήμουν ξάπλα στην βυσσινί φλοκάτη. Τα μάτια μου δεν μπορούσαν καλά καλά να κλείσουν απ΄ το πρήξιμο.

Τέλειωσε…», αναστέναξα… «…σαν να διάβασα τον μακαρίτη τον Douglas Adams σε κρίση παράνοιας, υπό την επήρεια ψυχοδηλωτικών. Shit!», μονολόγησα. Έπρεπε να συντάξω και να παραδώσω την έκθεση μου για τη δουλειά του γιου της σκρόφας μέχρι τις τέσσερις το απόγευμα, άρα είχα λίγες ώρες να την πέσω. Το στομάχι μου έπαιξε ένα παλιό κομμάτι των Radiohead, σημάδι ότι έπρεπε να το γεμίσω με κάτι. Πήγα σαν υπνωτισμένος μέχρι το ψυγείο και χτύπησα ένα ωραίο ελληνικό σκορδάτο σαλάμι που βρήκα σε ένα ντελικατέσεν κάπου στο Kreuzberg. Δεν είχα δύναμη να κόψω φέτες κι έτσι έφαγα περίπου το μισό με μεγάλες δαγκωνιές. Γύρισα σέρνοντας τα πόδια μου στο κρεβάτι. Κι εκεί που ο εγκέφαλός μου άρχισε να κατεβάζει συχνότητες και να πλησιάζει στο πρώτο στάδιο του ύπνου, ένα σοκαριστικό ΜΠΖΖΖΖΖ! τον επανέφερε στο στάδιο της εγρήγορσης για να μην πω του τρόμου. Πετάχτηκα απ΄ το κρεβάτι με καμιά εκατοστή σφυγμούς παραπάνω από το κανονικό και άνοιξα την θυροτηλεόραση να δω ποιος ήταν…

Η Σίσυ σε ημιλιπόθυμη κατάσταση είχε σχεδόν ξαπλώσει όρθια στην τζαμόπορτα της οικοδομής.

Χα! Καιρό είχα να δω άνθρωπο να κοιμάται όρθιος… Έλα ανέβα!»

Σε ένα τέταρτο περίπου η Σίσυ κατόρθωσε να ανέβει στο σπίτι. Είχε τα χάλια της αλλά και γω δεν ήμουν καλύτερα για να κατέβω να την βοηθήσω. Ομολογώ πάντως πως αν δεν την είχα γαμήσει προηγουμένως, μάλλον θα κατέβαινα τρέχοντας και θα το εκμεταλλευόμουνα κι όλας.

Τι έγινε; Πως τα κατάφερες πάλι;»

Μάλωσα με τον τύπο τελικχικ! …τελικά …χικ είναι πολλλύ μαλάκας! Αφού να φανταστείς είναι μονογαμικός και φαν… γκλπ, φανατικός ετεροφυλόφιλος! Μπλιάχ! Και μετά έχασα και τα κλειδιά του σπιτιού και και κ… ήρθα εδώ, πειράζει;»

Αυτά πρόλαβε να πει η Σίσυ πριν πέσει σε βαθύ κώμα στον καναπέ. Της έβγαλα το μπουφάν και τα παπούτσια και ανακάλυψα ότι τα κλειδιά τα κρατούσε στο χέρι της. Τότε, η ιδέα που μου ήρθε έχυσε αρκετή αδρεναλίνη στο αίμα μου ώστε να ξυπνήσω για τα καλά. Η σχέση της αφεντικίνας μου με την Σίσυ ήταν πάντα ύποπτη. Δεδομένου του καραγκαγκάν αρρενωπού χαρακτήρα της η κυρα σκρόφα δεν αποκλείεται να διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τη μικρή και για αυτό να την είχε στα όπα όπα σε αντίθεση μ΄ εμένα που με είχανε ξεσκίσει τον τελευταίο καιρό. Αμέσως ο Κλουζώ ξύπνησε μέσα μου.

Θα πάω σπίτι της!», σκέφτηκα «…όλο και κάποιο στοιχείο θα ανακαλύψω με το οποίο θα την έχω στο χέρι…». Πήρα τα κλειδιά και την κάρτα του αυτοκινήτου της και ξεκίνησα. Από δρόμους, όπως θυμάστε, δεν σκαμπάζω και πολλά, ωστόσο το σπίτι της Σίσυ το θυμόμουν. Ήταν δίπλα στις πρασινάδες του Tiergarten πάνω από τον σταθμό του ζωολογικού κήπου. Δυόμισι δρόμοι ήταν όλο κι όλο.

Έφτασα στο σπίτι της σε ένα εικοσάλεπτο περίπου. Άνοιξα διακριτικά και μπουκάρισα μέσα. Άνοιξα τον υπολογιστή της, ενώ ταυτόχρονα σκάλιζα τα συρτάρια του γραφείου. Όλα ήταν εκνευριστικά ταχτοποιημένα, ώστε να δυσκολεύομαι να βάζω στη θέση του ότι πείραζα. Μεγάλη μαλακία σας λέω. Εκατοντάδες σιντιά και στικάκια, αρχειοθετημένα χρονολογικά. Αυτό κι αν ήταν κουφό! Ένα κορίτσι σαν τη Σίσυ τέτοια τάξη; Αν συνδυάζει τέτοια χαρακτηριστικά, αρχίζω να την ερωτεύομαι! Φτάνει να μην τα έχει με την σκρόφα…

Έπιασα το πιο πρόσφατο CD. «Milo Kartalev», έγραφε απ΄ έξω – το όνομα του γιου της σκρόφας.

Για να δούμε τι ασκήσεις βάζουν στην Σίσυ», μονολόγησα και έχωσα τη δισκέτα στην τσέπη της καμπαρτίνας, χωρίς να το πολυσκεφτώ. Στην κρεβατοκάμαρα απ΄ ό,τι θυμόμουν, υπήρχαν τα φωτογραφικά της άλμπουμ. Τα ξεφύλλισα, δεν ήταν και τίποτα σπουδαίο. Εκδρομές και κραιπάλες. Σε ένα συρτάρι του κομοδίνου όμως – βαθιά, βαθιά – ένας παχύς φάκελος δίπλα σε έναν νικελένιο δονητή υπόσχονταν πολλά. Όντως το περιεχόμενο ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα. Βούτηξα γρήγορα δύο φωτογραφίες, μια πολύ γοητευτική, παρόλη την πορνογραφική αισθητική της, της Σίσης και μία αναλόγου αισθητικής με ένα χυδαίο σύμπλεγμα της Σίσης με την σκρόφα. Ομολογώ πως αν δεν ήταν η σκρόφα δεν θα θεωρούσα χυδαίο το σύμπλεγμα. Μ΄ αυτή την φωτογραφία όμως μπορεί να κάνω την καλή μου.

Κλείδωσα γρήγορα και κατέβηκα στη Lotus. Είχε ξημερώσει και μαζί με τον ήλιο είχε ανατείλει απ΄ ό,τι φαίνεται και πάλι η γκαντεμιά μου. Η Unter den Linden, η μόνη οδός που ήξερα για να πάω σπίτι, είχε κλείσει λόγω κάποιας διαμαρτυρίας έξω απ΄ την πύλη του Βρανδεμβούργου. Βγήκα έντρομος έξω για να δω… Ένας τροχονόμος πρέπει να μου είπε να στρίψω προς τα κάτω ωστόσο εγώ έκανα την πάπια. Έτσι κι έκανα τη μαλακία να στρίψω σε άλλο δρόμο το είχα χάσει το παιχνίδι. Ξαναμπήκα στ αμάξι. Ένας τύπος χτύπησε το τζάμι. Φαινόταν διαδηλωτής. Μου έδωσε μια πολυπροκύρηξη. Οι πολυπροκυρήξεις είχαν γίνει πολύ της μόδας τα τελευταία χρόνια στις μητροπόλεις. Ήταν αρκετά καλές εκδόσεις, με το κείμενο σε ένα κάρο γλώσσες, έγχρωμες με χορηγούς επάνω και τέτοια. Βρήκα την σελίδα με τα ελληνικά και είπα να διαβάσω μπας και περάσει η ώρα. Ήθελα εξάλλου να ξεχαστώ κι απ΄ το άγχος μη ξυπνήσει η Σίσυ και με πάρει πρέφα. Όχι ότι σας αφορά αλλά η προκήρυξη είχε ως εξής:

συνεχίζεται…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • Thessaloniki 360 virtual city guide

  • Chalkidiki 360

  • Αrchitectural Visualization

  • Little Planet

Αρέσει σε %d bloggers: