Ο άνθρωπος που κοιμόταν όρθιος (7)


Ο Γιόσνι κοίταξε πίσω του, όπου μόλις είχε φτάσει ένα γκρουπ Νεοζηλανδών που αναχωρούσε για την πατρίδα. Έβαλε το χαρτομάντιλο στην τσέπη κι έκανε μια αργή βόλτα μέχρι τα μαγαζιά του αεροδρομίου. Η ώρα πέρασε γρήγορα. Ο Γιόσνι άκουσε την ανακοίνωση κι έπρεπε να επιβιβαστεί. Ωστόσο η Skjdfpo897534h5ff9 hwlk8wj-221-@makedoniairport δεν είχε προλάβει να τελειώσει με το γκρουπ. Την πλησίασε κι αυτή του έκανε ένα νόημα πως δεν γίνεται να τα πουν. Πλησίασε λοιπόν σε ένα άλλο τερματικό που ήταν άδειο. Μόλις εμφανίστηκε η κοπέλα πήγε να πει τα γνωστά «μπορώ να σας εξυπηρετήσω κλπ…», όμως τελικά γέλασε και του είπε:

Όπα! Καλώς τον πρόωρο! 25,3 δεύτερα ρε μεγάλε; Πολύ γρήγορος

Δεν καταλαβαίνω τι λέτε δεσποινίς… κάντε μου μόνο μια χάρη. Δώστε τα φιλιά μου στην 221 και πείτε της ότι σε επτά μέρες θα είμαι πίσω.»

Ό, τι πει ο γρήγορος», είπε η Skjdfpo897534h5ff9 hwlk8wj-217-@makedoniairport και έκλεισε.

Ο Γιόσνι κατευθύνθηκε προς την έξοδο 46 Χ, πέρασε τη σήραγγα ελέγχου, ένα τούνελ όπου σκανάρουν μέχρι και το μεδούλι σου, βγήκε στη φυσούνα κι από κει στο αεροσκάφος. Στην είσοδο το γνωστό μόνιτορ καλημέριζε τους επιβάτες. Ο Γιόσνι κοντοστάθηκε να του πιάσει κουβέντα αλλά σκέφτηκε ότι την προηγούμενη φορά που το έκανε δεν του βγήκε σε καλό. Μπήκε στο σκάφος και το θέαμα που αντίκρισε ήταν τουλάχιστον περίεργο. Δεν υπήρχαν θέσεις αλλά κάψουλες σαν σε ταινία επιστημονικής φαντασίας. Παρατεταγμένες γυάλινες κάψουλες που ανοίγανε από πάνω και ξάπλωνες μέσα. Σε ένα μόνιτορ στην οροφή υπήρχε σχεδιάγραμμα με τα ονόματα των επιβατών και σε ποια κάψουλα αντιστοιχούν. Γύρισε δίπλα του και είδε μια ιδιαιτέρως αξιόλογη συνεπιβάτιδα με look γαλλίδας πορνοστάρ περασμένης χιλιετίας να ξεντύνεται. Πιο πέρα και οι υπόλοιποι επιβάτες έκαναν το ίδιο.

Συγγνώμη, μήπως θα μπορούσατε να μου εξηγήσετε τι ακριβώς κάνουμε. Ξέρετε έχω καιρό να ταξιδέψω με αεροπλάνο και αυτά μου φαίνονται λίγο περίεργα

Η κοπέλα έβγαλε κάτι παράξενους ήχους δείχνοντας ότι δεν μπορεί να μιλήσει και του έκανε νόημα να πατήσει ένα πλήκτρο στο μόνιτορ που υπήρχε πάνω από το κεφάλι του. Το μόνιτορ τον ενημέρωσε:

Καλωσήρθατε στο Ultrasonic aircab 480-600. Θα ταξιδέψουμε με ταχύτητα που θα ξεπεράσει κατά τέσσερις φορές αυτήν του ήχου. Παρακαλούμε για λόγους ασφάλειας της πτήσης απαλλαχτείτε από τα ενδύματά σας και ξαπλώστε στην κάψουλα που σας αντιστοιχεί. Κατά τη διάρκεια της πτήσης θα απολαύσετε μια θεραπεία οξυγόνου με προαιρετικό σολάριουμ

Έχω χάσει πολλά επεισόδια …», ψιθύρισε κοιτώντας τους γλουτούς της διπλανής καθώς έβγαζε το παντελόνι του, μαζί με το σώβρακο, αφήνοντας ελεύθερο το πρόσφατα ταλαιπωρημένο τσουτσούνι του. «Ότι θα πετάω στα τριανταπέντε μου Θεσσαλονίκη – Μεξικό ξεβράκωτος δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Δεν μου λέτε δεσποινίς …διπλές κάψουλες δεν υπάρχουν;… γιατί ψιλοφοβάμαι να πετάω μόνος.» Η κοπέλα του χαμογέλασε, σχεδόν με το ζόρι και έγραψε με κραγιόν στο τζάμι της κάψουλας «ΝΟ!». Ύστερα γύρισε από την άλλη αφήνοντας προς το μέρος του Γιόσνι δύο πανέμορφα κωλομέρια με ένα περίεργο τατουάζ. Πλησίασε το πρόσωπό του κοντά για να δει καλύτερα και ανακάλυψε πως το τατουάζ ήταν διάφοροι αριθμοί και σύμβολα.

«Ο καθένας την καύλα του…»σκέφτηκε ο Γιόσνι και την έπεσε στην κάψουλα.

Η πτήση ήταν γρήγορη κι ευχάριστη. Ο δικός μας σκότωσε τον χρόνο του πειράζοντας ότι κουμπάκι έβρισκε στην κάψουλα, με αποτέλεσμα να δει διάφορα ντοκιμαντέρ για το Μεξικό, να ακούσει διάφορες μουσικές και ραδιόφωνα από όλο τον κόσμο και να καεί από το σολάριουμ που άθελά του το είχε βάλει στο μάξιμουμ για όλη τη διάρκεια της πτήσης. Μόλις η κάψουλα άνοιξε και έκανε να βγει, η συνεπιβάτιδά του που τον αντίκρισε έβγαλε μια κραυγή, σαν συμπυκνωμένο γέλιο κάτι και κόντεψε να λιποθυμήσει καθότι ο Γιόσνι είχε γίνει λίγο πιο μαύρος από Cuba libre.

Αφού βγήκαν από το αεροσκάφος, κατευθύνθηκαν προς μια αίθουσα όπου υπήρχαν στον τοίχο διάφορα πράγματα σαν πορτάκια. Ο Γιόσνι απλά έκανε ότι έκαναν και οι υπόλοιποι. Βασικά είχε από δίπλα συνέχεια την – μάλλον – μουγκή κοπέλα. Έβαλε, όπως όλοι, την κάρτα του σε μια από τις σχισμές που ήταν δίπλα στα πορτάκια και σε λίγα δευτερόλεπτα το πορτάκι άνοιξε και η βαλίτσα του εμφανίστηκε. «Για δες ρε μαγκιές…», μουρμούρισε χαμογελώντας στην κοπέλα. Αυτή πάλι, τον έγραψε κοιτώντας σχεδόν αγχωμένη γύρω της.

-«Πρέπει να τηλεφωνήσω κάπου, θα τα πούμε, ε;…», της είπε ενώ αυτή έστελνε μάλλον κάποιο γραπτό μήνυμα με το κινητό της και ήδη κατευθυνόταν προς την έξοδο. «Δεν βαριέσαι ας πάει στο καλό…», είπε και ξεδίπλωσε το χαρτομάντιλο για να δει τι έπρεπε να κάνει. Στο χαρτομάντιλο υπήρχε ένα νούμερο, μάλλον τηλεφώνου και η εξής φράση: «Σύνθημα: Ρίξε στο CD μου σπίρτο να πυρποληθώ!» Ο Γιόσνι το κοίταξε με απορία και αποφασιστικά σήκωσε το ακουστικό ενός από τα βιντεόφωνα που υπήρχαν παραδίπλα. Σχημάτισε το νούμερο και περίμενε.

Παρακαλώ…», ακούστηκε μια βαθιά και βαριεστημένη φωνή σε άψογα ελληνικά, ωστόσο στην οθόνη δεν εμφανίστηκε καμία εικόνα παρά η φράση: «Video picture unavailable».

Ναι καλησπέρα σας τηλεφωνώ εκ μέρους…»

-«Έχετε να μου πείτε κάτι;…», είπε η βαθιά φωνή γεμάτη νόημα.

…βέβαια, βέβαια… παίρνω σχετικά με…»

Ο τόνος της γραμμής που μόλις νεκρώθηκε ήχησε στο αριστερό αυτί του Γιόσνι.

Γαμώ τις γραμμές τους, τόσο πίσω είναι ακόμη στην τεχνολογία.», είπε και ξαναπήρε τον αριθμό.

Παρακαλώ…», ξανακούστηκε η φωνή ελαφρώς εκνευρισμένη αυτή τη φορά.

Ναι, εγώ είμαι πάλι…έπεσε η γραμμή…»

Έχετε να μου πείτε κάτι;», επέμεινε με ακόμη περισσότερο νόημα.

-«Ναι, όπως πήγα να σας πω και πριν…»

Ο τόνος της γραμμής που μόλις νεκρώθηκε ξαναήχησε στο αριστερό αυτί του Γιόσνι.

Τι σκατά γίνεται εδώ, γαμώ το μπελά μου;»,αναρωτήθηκε ο Γιόσνι κοιτώντας το χαρτομάντιλο.

Λες να… α!…για να δοκιμάσω.» Πάτησε την επανάκληση ξανά.

Τι θέλετε κύριε;», ακούστηκε αυστηρότατη αυτή τη φορά η βαθιά φωνή.

Ρίξε στο CD μου σπίρτο να πυρποληθώ!», είπε ο Γιόσνι προσπαθώντας να βάλει όσο το δυνατό περισσότερο νόημα στη φωνή του.

Ε, πες το άνθρωπέ μου! Τι με πρήζεις τόση ώρα… Άκουσε προσεκτικά. Θα ζητήσεις από ένα ταξί να σε πάει στην περιοχή Coyoacán. Εκεί θα βρεις ένα σιντριβάνι με κάτι γλυπτά κογιότ. Θα βγάλεις τα παπούτσια σου και θα βάλεις το ένα πόδι στο νερό για να σε γνωρίσει ο άνθρωπός μου. Όταν εμφανιστεί θα σε ρωτήσει σχετικά με τη θερμοκρασία του νερού. Θα του απαντήσεις: «Ζεματάει το γαμημένο!» Να είσαι εκεί σε δύο ώρες ακριβώς.»

Πως την είπατε την περιοχή;»

Coyoacán…σε δύο ώρες!»

Μάλιστα…», συμφώνησε και έκλεισε το τηλέφωνο επαναλαμβάνοντας «Κογιοακάν, κογιοακάν…», για να μην το ξεχάσει. Βγήκε από την αίθουσα και βρήκε μπροστά του μια πιάτσα ταξί. «Κογιοακάν!», είπε με μαγκιά στον φανερά μεξικάνο ταρίφα. Ο ταρίφας ξεκίνησε χωρίς να πει κουβέντα. Αλλά και να έλεγε ο Γιόσνι δεν θα ήταν σε θέση να καταλάβει.


συνεχίζεται

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • Thessaloniki 360 virtual city guide

  • Chalkidiki 360

  • Αrchitectural Visualization

  • Little Planet

Αρέσει σε %d bloggers: